ΜΟΝΕΣ- ΝΑΟΙ

Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσας

Βρίσκεται στο Σαλμένικο, πλησίον του χωριού Πιτίτσα, μισή ώρα περίπου από την Πάτρα, μέσα σε ωραιότατο δάσος, κάυω από το Σαλμένικο, οπού υπήρχε φρούριο στις αρχές του 13ου αιώνα. Αρχικά, άνω του χωριού Πιτίτσα, υπήρχε ασκητήριο μέσα στα έλατα και εντός σπηλιάς, όπου υπάρχει και σήμερα η Εκκλησία της Αναλήψεως. Αργότερα, μάλλον το 1510, οι μοναχοί έχτισαν τη σημερινή Μονή, η οποία λειτούργησε μέχρι το 1834, που θεωρήθηκε διαλυμένη. Δυό μοναχές όμως, το 1947, επανίδρυσαν το Μοναστήρι, το οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα. Πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου.

Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου

Στο χωριό Βερίνο (σε υψόμετρο 800 μ.) της Δημοτικής Ενότητας Συμπολιτείας, υπάρχει γυναικείο Μοναστήρι. Πιθανολογείτα ιότι ιδρύθηκε κατά τον 14ο αιώνα.

Στις 17 Ιουλίου 1827, το Μοναστήρι πολιορκήθηκε από τον Αιγύπτιο εισβολέα Ιμπραήμ, οποίος μετά από ολοήμερη μάχη και αφού έχασε 350 στρατιώτες κατέλαβε τη Μονή, χωρίς όμως να την καταστρέψει. Στο Καθολικό της Μονής, σώζωνται μια τοιχογραφία βυζαντινής τεχνοτροπίας, μια ασημένια θήκη και λαγια λείψανα. Πανηγυρίζει 26 Σεπτεμβρίου και 8 Μαΐου.

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Βουρών

Χτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου Ναού, αφιερωμένου στη Θεά Γη, πλησίον του χωριού Τράπεζα, της Δημοτικής Ενότητας Διακοπτού. Το Μοναστήρι, που σήμερα είναι έρημο, θα πρέπει να ιδρύθηκε κατά τα τέλη του 14ου αιωνα.

Ιερά Μονή Ταξιαρχών του Οσίου Λεοντίου

Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Αίγιο. Ιδρυτής της υπήρξε ο Όσιος Λεόντιος, που ασκήτεψε σε σκήτη στον απότομο βράχο του Κλωκού και σε ύψος 500 μέτρων, όπου με την πάροδο του χρόνου και την προσέλευση πιστών χτίστηκε το Παλαιομονάστηρο του Ταξιάρχη Μιχαήλ, μάλλον το 10ο αιώνα. Αργότερα και μετά την πυρκαγιά του 1621, η Μονή ξαναχτίστηκε σε πιο προσιτή θέση και καταστράφηκε από τους Τουρκαλβανούς το 1772.

Κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1821, προσέφερε ανεκτίμητες και ανυπολόγιστες υπηρεσίες, μια εκ των οποίων ήταν η χρησιμοποίησή της ως νοσοκομείο.

Στη Μονή φυλάσσονται τα Άχραντα Πάθη του Κυρίου(Τεμάχια Τιμίου Ξύλου, Χλαμύδας, Ακάνθινου Στεφάνου, Λίθοι από τον Πανάγιο Τάφο). Το Μοναστήρι πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου.

Ιερά Μονή Παναγίας Πεπελενίτσας

Βρίσκεται απέναντι από τη Μονή Ταξιαρχών και πλησίον του χωριού Κουνινά της Δημοτικής Ενότητας Αιγιάλειας, με αρχική ονομασία "Ελπίς των Απηλπισμένων". Η προφορική παράδοση είχε διασώσειδυό εκδοχές για την ίδρυσή της. Κατά την πρώτη εκδοχή, ο Μονή χτίστηκε από τη μητέρα και την αδερφή του Οσίου Λεοντίου και κατά τη δεύτερη από την Ελένη Παλαιολογίνα- σύζυγο του αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου ή την Ελένη Παλαιολογίνα- κόρη του Δεσπότη της Αχαΐας Θωμά Παλαιολόγου, που ονομαζόταν Μπέμπελ Ελενίτσα ή Μπέμπες Ελενίτσα και κατά παράφραση επικράτησε το Πεπελενίτσα. Τιμάται στις 15 Αυγούστου.

Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Ακράτας

Αρχικά, περί τα τέλη του 16ου αιώνα περίπου, η Μονή βρισκόταν στη θέση Πορί ή Κολωνίτης, όπου, στο φυσικό κοίλωμα απότομου βράχου, δημιουργήθηκαν τα πρώτα ασκητήρια και διαμορφώθηκε ο Ναός των Αγίων Πάντων. Από τις αρχές του 18ου αιώνα, η Μονή μεταφέρθηκε στη σημερινή της θέση και αγιογραφήθηκε ο ναΐσκος της το 1751. Στο Μοναστήρι φυλάσσονται πολλά άγια λείψανα, καθώς και σπάνια κειμήλια, όπως ένα Ευαγγέλιο του 1672.

ΙΕΡΟΙ ΝΑΟΙ

Παναγία Τρυπητή Αιγίου

Στην παραλία του Αιγίου και άνω του παλιού εργοστασίου της ξακουστής Χαρτοποιίας, σκαρφαλωμένη σ'ένα βράχο, βρίσκεταιη εκκλησία της Παναγίας Τρυπητής, που εορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής. Η Παναγία Τρυπητή, είναι ένας περικαλλής, μεγαλοπρεπής και επιβλητικός Ναός, που φαντάζει από μακρυά σα μια ζωγραφιά κολλημένη στο βράχο. Εκτός από  την εικόνα της Παναγίας, στο Ναό φυλάσσεται και η μεγάλης αρχαιολογικής αξίας εικόνα του Αγ. Γεωργίου. Έργο αγνώστου, αναπαριστά τον Άγιο πεζό και όχι έφιππο, όπως συνηθίζεται.

Στην είσοδο του Ναού, αναβλύζει από τα σπλάχνα του βράχου μια μικρή πηγή που στάζει λιγοστό ιαματικό νερό (Αγίασμα)και έχει στην πρόσοψη την επιγραφή "ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ", η οποία ως γνωστόν διαβάζεται και αντιθέτως. Η πολιούχος του  Αιγίου γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα.

Άγιος Χαράλαμπος (Δ.Ε. Ακράτας)

Θεμελιώθηκε το 1903. Είναι τρίκλιτη Βασιλική μεγάλου μεγέθους με κλασικιστικά χαρακτηριστικά, επιβλητική στην όψη, η οποία ανατολικά απολήγει σε τρεις ημιεξαγωνικές αψίδες. Η πρόσβαση στο εσωτερικό γίνεται από τριμερές άνοιγμα στη δυτική όψη, που πλαισιώνεται από δύο τριώροφα κωδωνοστάσια. Τα αετώματα του κεντρικού κλίτους τονίζονται με ακροκέραμα. Η εκκλησία είναι έργο του αρχιτέκτονα Χρύσανθου Κανελλόπουλου.

Διατηρεί αξιόλογο τοιχογραφικό διάκοσμο. Έχει χαρακτηρισθεί ως νεώτερο μνημείο, διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα και μαρτυρεί την καλλιτεχνική ακμή της Δημοτικής Ενότητας της Ακράτας.